Damaraland, dziś formalnie część regionu Kunene, jest przejściem między Namibem a północnymi wyżynami: otwarte żwirowe równiny przerywane granitowymi masywami, okresowe rzeki obsadzone drzewami i prawie żadnych ogrodzeń. Znaczną częścią zarządzają wspólnotowe rezerwaty, dzięki którym zwierzęta wróciły tam, gdzie wcześniej je wystrzelano.
Spitzkoppe
Granitowy ostaniec wznoszący się 700 m nad równiną, na 1728 m nad poziomem morza, bywa nazywany namibijskim Matterhornem, co nie pochlebia żadnemu z nich. Ma 120 milionów lat i jest zerodowanym rdzeniem dawnego wulkanu. Skalny łuk to klasyczne zdjęcie, najlepsze o wschodzie. Wspólnotowe kempingi stoją między głazami, bez udogodnień poza latryną, a nocne niebo jest wyjątkowe. Miejscowi przewodnicy pokazują malowidła Sanów w Bushman Paradise.
Twyfelfontein
Pierwszy namibijski obiekt UNESCO chroni jedno z największych skupisk rytów naskalnych w Afryce: ponad 2000 figur wykutych w piaskowcowych płytach przez co najmniej 2000 lat, a prawdopodobnie znacznie dłużej. Żyrafy, nosorożce, lew z ludzką dłonią zamiast tropu i seria śladów zwierząt, która mogła służyć jako pomoc dydaktyczna. Wstęp wyłącznie z przewodnikiem, zwiedzanie zajmuje godzinę po nierównej skale.
Brandberg
Najwyższa góra Namibii, 2573 m, kryje Białą Damę, malowaną postać w wąwozie Tsisab, która nie jest ani biała, ani damą, lecz szamanem błędnie rozpoznanym przez wczesnego europejskiego badacza. Dojście zajmuje około godziny w jedną stronę i przewodnik jest obowiązkowy. Na całym masywie udokumentowano około 45 tysięcy malowideł.
Pustynne słonie
Słonie znad rzek Huab, Ugab i Hoanib przystosowały się do suszy: wędrują na ogromne odległości, kopią po wodę w suchych korytach i niszczą mniej drzew niż słonie gdzie indziej. Nie są osobnym gatunkiem, ale ich zachowanie jest odmienne. Spotkania nigdy nie są gwarantowane i najlepiej organizować je z przewodnikami rezerwatów, którzy tropią je codziennie.
Inne przystanki
Skamieniały Las to pnie drzew sprzed 280 milionów lat, naniesione tu i zmineralizowane. Obok są Spalona Góra i Organy, kolumny doleryty. Dalej na wschód stoi Vingerklip, trzydziestopięciometrowy wapienny palec.
Praktyka
Odległości są duże, drogi żwirowe, a paliwa mało; tankuj w Uis albo Khorixas. Kempingi wspólnotowe i lodże rezerwatów kierują dochód do mieszkańców i to dzięki nim zwierzęta tu wróciły. W porze suchej zwykle wystarcza napęd na dwa koła, ale liczy się prześwit.